تأملی بر قضاوت اهل سنّت ازمنظر قرآن کریم

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکترای فقه و حقوق جزا، دانشکده الهیات، دانشگاه میبد، میبد

2 استادیارگروه فقه و حقوق اسلامی،دانشکده الهیات،دانشگاه میبد، میبد، ایران

چکیده
ازآنجاکه قاضی، نقش غیرقابل انکاری در اجرای قوانین و حدود الهی دارد، باید صفات ویژه‌ای داشته باشد تا بتوان امرخطیر قضاوت را به او سپرد. برای ورود به منصب قضاوت، شرط ایمان گفته شده که منظور از آن در لسان فقهای امامیه، شیعه اثناعشری‌بودن است. درمورد این شرط در قاضی دو دیدگاه مطرح است؛ طرفداران دیدگاه شرطیت ایمان در قضا، به ادله‌ای ازجمله آیات و روایات استناد کرده‌اند. گروه دیگر پس از تفکیک میان نظام قضایی قدیم و جدید و با تمسک به اطلاق برخی آیات، برآیند حکم قضایی را مهم دانسته‌اند. پژوهش حاضر با بررسی و نقد ادله طرفین بر این باور است که آیات قرآنی نمی‌توانند مثبِت و نافی اشتراط ایمان در قاضی باشند، ولی با عنایت به روایات، طرح دعوا نزد قاضی غیرمؤمن نهی شده است که این نهی، قضات منصوب ازسوی حاکم را دربرنمی‌گیرد؛ بنابراین چنانچه حاکم قضاوت غیرمؤمن را به‌ویژه در احوال شخصیه صلاح بداند، مانعی نخواهد داشت.

کلیدواژه‌ها


دوره 18، شماره 18 - شماره پیاپی 1
دوفصلنامه علمی پژوهشی قرآن، فقه و حقوق اسلامی
شهریور 1402
صفحه 95-110

فایل‌های تکمیلی/اضافی