1
استاد سطوح عالی حوزه قم و دانش‌پژوه فقه سیاسی مؤسسه عالی فقه و علوم اسلامی
2
عضو هیئت علمی جامعةالمصطفی العالمیة و عضو انجمن فقه و حقوق اسلامی حوزه علمیه قم
چکیده
خداوند متعال در آیه ۱۰۴ سوره مبارکه آل عمران «دعوت به خیر» را در کنار دو فریضه‌ی مهم «امر به معروف» و «نهی از منکر»، مورد توجه قرار داده و به آن امر کرده است. در معارف فقهی و تفسیری ما، «دعوت به خیر» گاه مساوی با «امر به معروف و نهی از منکر» و گاه اعم از آن دو و گاه مفهوم سومی قلمداد شده است که با آن دو فریضه، تباین دارد. مباین‌انگاری دعوت به خیر، از آن‌جا که می‌تواند موجب تولد تکالیف فقهی جداگانه و نیز برساختن قوانین و نهادهای مستقلی در ساحت اندیشه و اجرا شود، اهمیت ویژه‌ای می‌یابد. این تحقیق برای حل همین مشکل، کوشیده است با گردآوری کتابخانه‌ای و روش تحقیق تحلیلی در چارچوب دانش فقه، فرضیه‌ی مباینت نهاد دعوت به خیر از دو فریضه دیگر یا دست‌کم رابطه عام و خاص من وجه را اثبات و آثار فقهی مترتّب بر آن را مورد توجه قرار دهد.
حیاتی، علی و عشایری منفرد، محمد. (1404). بررسی تطبیقی «دعوت به خیر» و «امر به معروف و نهی از منکر» و آثار فقهی و حقوقی آن. دوفصلنامه علمی ـ پژوهشی قرآن، فقه و حقوق اسلامی، 19(19)، 7–21.
MLA
حیاتی، علی، و عشایری منفرد، محمد. "بررسی تطبیقی «دعوت به خیر» و «امر به معروف و نهی از منکر» و آثار فقهی و حقوقی آن"، دوفصلنامه علمی ـ پژوهشی قرآن، فقه و حقوق اسلامی، 19، 19، 1404، 7–21.
HARVARD
حیاتی، علی، و عشایری منفرد، محمد. (1404). 'بررسی تطبیقی «دعوت به خیر» و «امر به معروف و نهی از منکر» و آثار فقهی و حقوقی آن'، دوفصلنامه علمی ـ پژوهشی قرآن، فقه و حقوق اسلامی، 19(19), pp. 7–21.
CHICAGO
حیاتی، علی و عشایری منفرد، محمد، "بررسی تطبیقی «دعوت به خیر» و «امر به معروف و نهی از منکر» و آثار فقهی و حقوقی آن." دوفصلنامه علمی ـ پژوهشی قرآن، فقه و حقوق اسلامی، 19 19 (1404): 7–21,
VANCOUVER
حیاتی علی، عشایری منفرد محمد. بررسی تطبیقی «دعوت به خیر» و «امر به معروف و نهی از منکر» و آثار فقهی و حقوقی آن. دوفصلنامه علمی ـ پژوهشی قرآن، فقه و حقوق اسلامی. 1404;19(19):7–21.
