نگرشی نو در ادله قرآنی ـ روایی حق ولیّ دم و مجنیٌ‌علیه در جنایت عمدی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

طلبه سطح سه حوزه علمیه قم و دانش‌آموخته مؤسسه عالی فقه و علوم اسلامی

چکیده
مشهور با استناد به آیات قصاص و روایاتی چون صحیحه حلبی در قتل عمد و صحیحه ابی‌بصیر در جنایت عمدی، حق قصاص را انحصاری دانسته‌اند و گرفتن دیه را منوط به رضایت قاتل می‌کنند. درمقابل ابن‌جنید، عمانی، علی‌‌بن‌‌ابراهیم، کلینی، شیخ ‌صدوق، ابوصلاح، ابن‌‌براج و محقق‌خوانساری در قتل عمد، به تخییر ولیّ دم میان قصاص و گرفتن دیه قائل‌اند. هرچند مشهور این قول را فقط به دو فقیه اول نسبت داده‌اند. ابوصلاح و سلار نیز در جنایت عمدی، تخییر مجنیٌ‌علیه را پذیرفته‌اند و بعید نیست قائلان به تخییر در قتل عمد، در جنایت عمدی نیز به تخییر قائل باشند. دلیل قول به تخییر، آیات 178 سوره بقره و 45 سوره مائده به‌ضمیمه روایات تفسیری و روایات خاص متعددی است که ظهور در تخییر دارند. پژوهش پیش رو با توصیف و تحلیل ادله قرآنی و روایی، به بررسی ادله هردو قول می‌پردازد و با نقد دیدگاه مشهور فقها که قصاص را حق تعیینی ولیّ دم و مجنیٌ‌علیه می‌دانند، قول به تخییر میان قصاص و دیه را با لحاظ آیات قصاص به‌ضمیمه روایات تفسیری و روایات خاص متعدد، تقویت می‌کند. نوآوری پژوهش، اثبات تخییر با استناد مستقیم به آیات قصاص و روایات خاص متعددی است که در تحقیقات پیشین به آنها توجه نشده است.

کلیدواژه‌ها