همجنسبازی یکی از انحرافات در مناسبات جنسی است که با تقبیح عقل و فطرت و همه ادیان توحیدی روبرو بوده و هست. اما در این برهه ا۰ز تاریخ معاصر با سوء استفاده از مشکلات افراد ترانسسکشوال و ناتوانی از درمان آنان تحت فشارهای سیاسی و نه پژوهشهای علمی و بلکه با رایگیری به عنوان یک رفتار طبیعی معرفی شد. با هجمههای تبلیغات رسانهای، تشکیل انجمنها و همسویی نهادهای منطقهای، پنهان سازی قبح آن با استفاده از تعبیراتی نظیر همجنسخواهی یا همجنسگرایی و ارائه تعریفهایی موسع در جهت کاستن بار منفی آن در نزد عموم، تلاشهای گستردهای در جهت القای طبیعی بودن این رفتارها شکل گرفته و در پی این طبیعی پنداری، سخن از حقوق همجنسبازان مطرح میشود و برخی نیز با برداشت نادرست از آیات قرآنی در تحکیم این انحراف گام برداشتهاند. نوشته حاضر، با هدف تبیین دیدگاه مترقی و منطقی قرآن کریم در باره این موضوع و با بهرهگیری از روشهای توصیفی و تحلیلی، ضمن پاسخگویی به برداشتهای ناصواب از قرآن در جهت توجیه همجنسبازی، در پی اثبات این است که از منظر قرآن کریم، همجنسبازی به لحاظ مخالفت و منافات داشتن با عقل و انسانیت و غیر طبیعی بودنش، ممنوع است و را پاسخ داده باشد.
