تعیین صاحب حق قصاص در قتل عمد در پرتو آیه 33 سوره اسراء

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 خیابان شهید صدوقی (زنبیل آباد) خیابان حضرت ابالفضل، مقابل مسجد حضرت ابالفضل، موسسه فقه و علوم اسلامی

2 پژوهشگر گروه فقه‌الجزا مؤسسه عالی فقه و علوم اسلامی و مدرس سطوح عالی حوزه علمیه قم

چکیده
تعیین صاحب حق قصاص در قتل عمد، از مباحث بنیادین فقهی با پیامدهای گسترده در حوزه‌های قصاص، ارث و وصیت است. قانون‌گذار در ماده ۳۶۵ قانون مجازات اسلامی با تجویز گذشت مجنی‌علیه پیش از مرگ، حق قصاص را متعلق به مقتول دانسته‌ است. همچنین ماده ۳۵۲ با به رسمیت شناختن سهم‌الارث همسر از دیه تصالحی، بر استمرار این حق پس از مرگ تأکید دارد؛ بر این اساس، وراث تنها به عنوان نایب مقتول در اجرای حق حضور دارند. دیدگاه دیگر، انتقال این حق از مقتول به وراث را مطرح می‌کند که هر دو مبنا، مقتول را صاحب اصلی حق می‌دانند؛ امری که با ظاهر آیه ۳۳ سوره اسراء ناسازگار است. دیدگاه سوم بر اساس ظاهر آیه، قائل به تعلق مستقیم و ابتدایی حق قصاص به اولیای دم است. دیدگاه چهارم نیز بر این باور است که حق قصاص در حیات مقتول متعلق به اوست، اما در صورت عدم اعمال و فوت وی، شارع حق جدید و مستقلی برای ولیّ‌دم جعل می‌کند. این پژوهش با روش تحلیلی-انتقادی به تبیین مبنای صحیح می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که به‌استناد آیه ۳۳ سوره اسراء، حق قصاص به‌صورت مستقیم و ابتدایی به اولیای دم تعلق می‌گیرد. همچنین آیه ۴۵ سوره مائده ناظر بر تعیین صاحب حق نیست و مقتول نیز به دلیل عدم اهلیت، اولویتی در استحقاق این حق ندارد. بنابراین، روایات متعارض با آیه مذکور در باب ثبوت و بقای حق قصاص برای مقتول، باید تقیید شده یا کنار گذاشته شوند.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 05 مهر 1405